Mixed laryngocele is defined as an abnormal saccular enlargement of the process of the laryngeal ventricle of Morgagni. It is a rare, cystic, benign lesion lined by respiratory epithelium and usually contains air. Its incidence is 1/2.5 million population per year, with a higher incidence in males (5:1) at the age of 60 years. According to the literature, the three most prevalent theories of its development are: congenital factors, increased intralaryngeal pressure and mechanical obstruction. Depending on its location and proximity to the thyroid membrane, it is distinguished into internal and mixed. The diagnosis is based on clinical findings, endoscopic examination and imaging. The size and type of the lesion, together with the experience of the surgeon, are the primary factors influencing management. External approach is particularly indicated for large internal laryngoceles and most mixed cases. There are three types of external approach: transhypothyroid membrane, thyrotomy with removal of the upper 1/3 of the thyroid cartilage, and type V thyrotomy.
Incident presentation
Γυναίκα, 64 ετών, καπνίστρια προσήλθε στα εξωτερικά ιατρεία λόγω προοδευτικά αυξανόμενης ανώδυνης πλαγιοτραχηλικής διόγκωσης. Στη λαρυγγοσκόπηση διαπιστώθηκε ένα ομαλό υποβλεννογόνιο οίδημα πάνω από τη γλωττίδα εντός των ψευδών φωνητικών χορδών με άθικτο βλεννογόνο. H CT επιβεβαίωσε την αρχική υποψία της μικτής λαρυγγοκήλης απεικονίζοντας μόρφωμα κυστικής υφής με περιεχόμενο αέρα, με καλά καθορισμένα ομαλά όρια και μέγιστη εγκάρσια διάσταση 3×2,2 cm, που έρχεται σε επικοινωνία με τον λάρυγγα. Αποφασίστηκε και ακολούθησε επιτυχής χειρουργική αφαίρεση της μικτής λαρυγγοκήλης με εξωτερική προσπέλαση.
Conclusions
Mixed laryngocele is a significant surgical challenge. External approach undoubtedly remains the safest method of treatment. Advantages of this method: wider exposure of the laryngeal cavity and paralaryngeal space, accuracy, high success rates and low recurrence rates.
