Η ολική θυρεοειδεκτομή αποτελεί την χειρουργική επέμβαση στην οποία αφαιρείται ολόκληρος η θυρεοειδής αδένας . Με την εξέλιξη στις τεχνικές και τεχνολογίες στη χειρουργική του θυρεοειδούς, και τη σημαντική βελτίωση της ασφάλειας της επέμβασης, η ολική θυρεοειδεκτομή έχει γίνει η πιο συχνή επέμβαση στις παθήσεις του θυροειδούς. Αντίθετα, η λοβεκτομή ή ημιθυρεοειδεκτομή είναι πλέον λιγότερο συνηθισμένη.

Αναισθησία: Η επέμβαση πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία, με την κατάλληλη αναλγησία για ελαχιστοποίηση του μετεγχειρητικού πόνου και με απουσία μυοχαλασης!

Ενδείξεις: Η ολική θυρεοειδεκτομή είναι απαραίτητη σε περιπτώσεις κακοήθειας: καρκίνου θυρεοειδούς ή υποψία για καρκίνο θυρεοειδούς (Bethesda III και V στην FNA). Επιπλέον ενδείξεις αποτελεί η νόσος του Graves και το τοξικό αδένωμα, με αδυναμία ρύθμισης των θυρεοειδικών ορμονών. Σημαντική ένδειξη αποτελούν οι πολυοζώδεις βρογχοκήλες με μεγάλους όζους και πιθανή πίεση της τραχείας με δυσκολία στην αναπνοή και αίσθημα ξένου σώματος.

Διάρκεια: Στις περισσότερες περιπτώσεις η διάρκεια είναι 60 – 90 λεπτά. Στόχος δεν είναι η ταχύτητα αλλά η ασφάλεια της επέμβασης. Ο χρόνος αυξάνεται σε περιπτώσεις έντονα διογκωμένης και καταδυόμενης βρογχοκήλης ή σε περιπτώσεις που απαιτείται η αφαίρεση και λεμφαδένων (κεντρικός ή πλάγιος λεμφαδενικός καθαρισμός).

Προεγχειρητικός έλεγχος: Απαραίτητη είναι η προεγχειρητική Λαρυγγοσκόπηση από ΩΡΛ, για τον έλεγχο λειτουργίας των φωνητικών χορδών, η ενδοκρινολογική εκτίμηση από Ενδοκρινολόγο και εργαστηριακός έλεγχος των θυρεοειδικών ορμονών. Σε περίπτωση υπερθυρεοειδισμού, πρέπει να γίνει ρύθμιση των θυρεοειδικών ορμονών πριν την θυρεοειδεκτομή. Για την ασφάλεια της αναισθησίας συνήθως απαιτείται καρδιολογικός ή πνευμονολογικός έλεγχος ιδιαίτερα σε καπνιστες.

Μετεγχειρητική παρακολουθηση: Στις μέρες μας η μετεγχειρητική παρακολούθηση ασθενών με ολική θυρεοειδεκτομή είναι λιγότερη από 24 ώρες. Ο ασθενής σηκώνεται μετά από 3-4 ώρες, τρώει και πίνει χωρίς περιορισμούς. Με τα κατάλληλα παυσίπονα, δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου μετεγχειρητικό πόνος. Σε ειδικές περιπτώσεις ευμεγεθους βρογχοκήλης ή καταδυομενης βρογχοκήλης ή σε ασθενείς με διαταραχές της πηκτικότητας μπορεί να χρειαστεί μεγαλύτερη νοσηλεία και να τοποθετηθεί μικρή παροχέτευση.

Μετεγχειρητικός έλεγχος: Στις μέρες μας με τη χρήση της νευροπαρακολούθησης του πνευμονογαστρικού νευρου είμαστε σίγουροι για την καλή λειτουργία των φωνητικών χορδών με το τέλος του χειρουργείου. Παρόλαυτα είναι απαραίτητη η μετεγχειρητική λαρυγγοσκόπηση για τον έλεγχο της κινητικότητας των φωνητικών χορδών ακόμα και αν ο ασθενής δεν έχει βραχνάδα. Επιπλέον, απαιτείται η μετεγχειρητική μέτρηση του ασβεστίου του αίματος και της παραθορμόνης και η πιθανή χορήγηση Ασβεστίου και βιταμίνης D ως προσωρινή θεραπεία αποκατάστασης (πχ. CALCIORAL D3® μασώμενο δισκίο (1000mg+800 iu)/tab). Τέλος, ο ενδοκρινολόγος θα καθορίσει τη ορμονική θεραπεία αποκατάστασης με Τ3 ή Τ3.

Αισθητικό αποτέλεσμα: Ο ιατρός πραγματοποιεί την επέμβαση μέσα από μια μικρή τομή στον τράχηλο σε μια πτυχή του δέρματος, και με την κατάλληλη πλαστική ραφή εξασφαλίζει άριστο μετεγχειρητικό αισθητικό αποτέλεσμα.